Gisteren heb ik een vreselijke ontdekking gedaan. Echt, dit is gewoon té schokkend. Ik kan er nu pas over schrijven, omdat de herinnering gisteren en vanmorgen gewoon nog te vers was. Ik kreeg bijna braakneigingen als ik eraan terugdacht. Maar nu denk ik dat ik het wel kan opschrijven en mijn maaginhoud binnen houden.
Ik was zo blij dat ik een kamer had, ik moest het gewoon aan iemand vertellen en ik kon niet wachten tot BJ en Bas thuis waren. Toen ik terugkwam van de boodschappen, hoorde ik eindelijk wat geluid in BJ’s kamer. Ik gooide mijn propvolle plastic tas neer in de keuken, stormde enthousiast naar zijn kamer en bonsde wild op zijn deur. Zonder het antwoord af te wachten rukte ik de deur open. “BJ! Ik heb een ka…”

Midden in de zin viel ik stil. Met stomheid geslagen, zoals dat zo mooi heet. Ik had ook echt het gevoel alsof ik een enorme klap in mijn gezicht gekregen had. BJ lag op zijn bed. Naakt. In een uiterst vreemde positie. Niet alleen.

BJ lag naakt op bed, in een uiterst vreemde positie, samen met…

Nee, niet samen met Sophie. Dat zou nog een beetje in de lijn der verwachting liggen.

BJ lag naakt op bed, in een uiterst vreemde positie, het is zo moeilijk om dit op te schrijven, samen met Bas.

Lezertjes, zoals jullie nu waarschijnlijk naar je computerscherm zitten te kijken, zo stond ik in de deuropening te kijken naar mijn twee mannelijke huisgenoten. Gelukkig schrokken zij nog net een beetje meer van mij dan ik van hen. “Godverdomme, Olivia!” viel Bas uit. “Olivia, jezus, eh… ik… het is een beetje… eh…” begon BJ meteen ontredderd te stamelen. Het duurde even voor ik zelf weer woorden had gevonden. “Wat ben jij een smerige klootzak,” was het eerste dat eruit kwam toen dat gelukt was. “Wat ben jij een smerige, gore…” “Nou ja, zeg!” riep Bas, die er natuurlijk helemaal niks van begreep, meteen beledigd. “Jij komt hier ook zomaar binnenvallen, hoor. Als jij ons zo ‘smerig’ vindt, mag je…” “Als jij zou weten wat BJ uitspookt als jij niet thuis bent, zou je wel anders piepen,” viel ik hem in de rede. “Laten we het erop houden dat hij af en toe een beetje last heeft van seksuele verwarring.” Toen heb ik de deur weer dichtgeslagen en me opgesloten in mijn eigen kamer. Nee, niet mijn eigen kamer, dat was het erge. Het voelde opeens weer heel erg als Sophie’s kamer. Zij had hier natuurlijk wel van geweten. En ik was het nieuwe meisje, die domme eerstejaars, die helemaal niks door had gehad. Met alle gevolgen van dien.

Zonder echt na te denken over wat ik deed, haalde ik de verhuisdozen weer tevoorschijn, die al die weken netjes opgevouwen onder in de kast hadden gelegen, en begon mijn spullen erin te stoppen. Nadenken was ook eigenlijk helemaal niet nodig. Ik wist gewoon dat ik geen dag langer kon blijven. Ik wilde dezelfde avond nog in mijn eigen bed liggen. Hoe saai en vervelend Meppel ook kan zijn, het is wel mijn thuis. En natuurlijk wilde mijn moeder me wel komen ophalen. Ik hoefde niet eens te vertellen wat er aan de hand was. Ze kwam gewoon. Zo zijn moeders.

Terwijl ik aan het inpakken was, vielen langzaam alle stukjes op hun plaats. BJ’s verwarde en verwarrende gedrag. De opmerking “het is gewoon kut, zeker tegenover Bas”. De twee flessen wijn die hij kocht toen we samen boodschappen deden. De opmerking “ik vind jou heel leuk, maar ik weet niet of ik mij wel leuk genoeg vind”. En ook dat ik zelf gedacht had dat hij homo was toen ik hier kwam hospiteren. Ik had alleen nooit gedacht dat hij het met Bas zou doen. En na het Incident In De Douche kon ik helemaal niet meer helder denken. Een opmerking van een vriendinnetje van vroeger schoot opeens door mijn hoofd: “Waarom zijn de lekkerste gasten altijd homo?” Ja, leg dat maar eens uit.

BJ kwam nog aan mijn deur kloppen. “Olivia, vind je niet dat we er even over moeten praten?” “Nee,” antwoordde ik bot. “Ik heb jou op het moment helemaal niets te zeggen, Bart-Jan.”

Misschien ga ik er één dezer weken nog weleens langs. Het zal trouwens ook wel moeten, want ik moet de sleutel nog teruggeven aan Sophie. En voor ik dat doe, moet ik de boel nog een keer goed opruimen en schoonmaken. Maar op dit moment wil ik BJ echt even niet zien. En Bas ook niet. En Meppel is eigenlijk helemaal zo slecht nog niet. Niet als je weet dat je over drie weken toch alweer gaat verhuizen. Ik heb de Ikea-catalogus al flink uitgeplozen. Olivia’s kamerjacht is definitief voorbij!