Gisteravond moest ik weer hospiteren.
Ik wilde jullie hiermee even in spanning houden en eerst het hele verhaal opschrijven, maar ik moet het gewoon kwijt: IK HEB EEN KAMER!! Een definitieve, volwassen kamer. Geen tijdelijk onderkomen meer. Nee, gewoon een plekje in mijn eigenste studentenhuis voor onbepaalde tijd.
Wat voor huis het precies is, weet ik niet eens, heel stom is dat. Het is in elk geval een heel groot huis, misschien ligt het daar aan. En ook nog eens in een vet mooi pand in de binnenstad. Ik ga zo’n mooi uitzicht krijgen! Ze wonen er met z’n negenen, maar ik heb er maar vijf van de negen gezien. De kamer zat wel echt stampvol hospitanten, maar ze pikten mij eruit. En dat kwam doordat ik gewoon f*cking veel geluk had. Zodra ik was gaan zitten, kwam één van de bewoonsters naar me toe. "Hé, jij bent toch Olivia?" "Jazeker," zei ik, en ik had meteen het gevoel dat ze me bekend voorkwam. "Ik ben Dewi," zei ze. "Je weet wel, van ballet, heel vroeger? Ja, het is vet lang geleden hoor, dus het is niet erg als je het niet meer weet…" Maar ik wist het meteen. In een grijs verleden zat ik een half jaar op ballet en daar had in inderdaad een vriendinnetje dat Dewi heette en dat ik uit het oog verloor nadat ik mijn lievige roze balletschoentjes en die walgelijke tutu op weg naar huis uit het raampje van de auto had gesmeten. Blijkt dus dat zij hier nu Theater, Film en Televisiewetenschappen studeert! We zaten meteen heel leuk bij te kletsen, echt grappig was dat. Dat heb je toch niet met iedereen die je tien jaar niet meer gezien hebt. Ik heb eigenlijk vooral met haar zitten praten, en toen ik naar huis ging zei ze: "Het lijkt me echt gezellig als jij hier komt wonen!" Ik had dus al wel goede hoop, maar toch, tussen al die lui die geweest waren moesten toch wel meer leuke mensen zitten. Maar een uur later belde Dewi me al. "Oliviaaaa! Je bent het geworden!"
Ik ben er echt zó blij mee! Al die pijnlijke Levensvragen waar ik me gisteren zorgen over zat te maken lijken opeens helemaal niet belangrijk meer. Ik ga de komende weken lekker besteden aan meubels uitzoeken bij Ikea en nadenken over verschillende kleuren verf, en NIET aan BJ, want die vind ik gewoon stom. Ik heb geen geduld met jongens die niet weten wat ze willen, hoe lief ze er ook uit zien met hun blonde haar en witte polo. Ik ga het hem en Bas straks vertellen, dat ik een kamer heb gevonden. Ik zou eigenlijk nog een hospiteeravond hebben vanavond, maar die heb ik dus lekker afgezegd!